Ile amunicji potrzebujemy?

Amerykański think-tank Center for Strategic and International Studies opublikował analizę dotyczącą uzupełniania i produkcji amunicji oraz kluczowych systemów wojskowych. Liczbowe podsumowanie widoczne jest na załączonej tabeli, a w tekście znajdziemy rozwinięcie opisywanych problemów.

CSIS zwraca uwagę m.in. na zużycie amunicji artyleryjskiej 155 mm przez Ukrainę: 143 000 pocisków miesięcznie, czyli ok. 4 800 dziennie. Dodając do tego zużycie amunicji innych systemów artyleryjskich, dawało to w pewnym momencie zużycie na poziomie ok. 6 000 – 7 000 pocisków dziennie, co zdaniem Ukraińców było nieadekwatne do potrzeb.

Wojna, która ma miejsce na Ukrainie, pokazała nagle, że sprawy takie jak przygotowanie się do klasycznej wojny, mówienie o klasycznych zdolnościach nie tylko sprzętowych, ale też mobilizacyjnych, szkoleniowych, logistycznych, zaplecza remontowego, intelektualnego i amunicyjnego, są istotne.

Bardzo gorzkim faktem jest, że gdy porównamy 30 lat „wolności demokratycznej” i 30 lat satelickiego państwa komunistycznego, w zakresie autonomii dowodzenia (!), zdolności i bazy przemysłowej PRL wygrywa w cuglach z demokracją. Nie pokazuje to oczywiście w żaden sposób wyższości socjalizmu, a raczej brak spójnej polityki i poważnego myślenia o państwie przez, pożal się Boże, elity III RP. Z perspektywy obronności jest to chyba najgorsza wersja państwa polskiego w jego 1000 letniej historii.

By mieć możliwość odbudowania samodzielności politycznej, zarówno w polityce zewnętrznej jak i wewnętrznej, niezbędnym jest odbudowanie zdolności wojskowych. Tylko wtedy, gdy będziemy znaczącym dodatkiem dla któregoś z wiodących mocarstw, możemy wynegocjować sobie choćby autonomię wewnętrzną, np. taką, jaką w stosunku do swoich hegemonów mają Zjednoczone Emiraty Arabskie, Turcja czy Izrael.

Musimy właściwie zaczynać od zera jeśli chodzi o budowanie podstaw zdolności produkcji amunicji czy zdolności remontów sprzętu wojskowego. Pomimo trwającej już blisko rok wojny na Ukrainie, w Polsce poza PR niewiele się zmieniło. Jeśli spojrzymy na tabelę autorstwa CSIS to zobaczymy, że zdolności produkcyjne USA absolutnie nie przystają do potrzeb Ukrainy. Nasze są wielokrotnie niższe niż te, które ma nasz hegemon. Żeby to zmienić, nie wystarczy przepłacać za fabryki państwowe, tylko należy całkowicie uwolnić spod ograniczeń administracyjnych obrót i produkcję specjalną tak, by pozostał tylko nadzór w kwestii bezpieczeństwa państwa (kontrola eksportu).

To nie widzimisię polityków, nie najmodniejsze ideologie i nie najmodniejsze trendy z Zachodu, a obiektywne potrzeby powinny kreować w Polsce politykę, nie tylko obronną, ale także gospodarczą, ekonomiczną, rodzinną czy demograficzną. Potrzebujemy powszechnego dostępu do broni, maksymalnego ułatwienia produkcji wojskowej, uwolnienia gospodarki, zdjęcia administracyjnego garbu z małej przedsiębiorczości, oraz likwidacji kontroli państwa nad rodziną. Ze względu na radykalne potrzeby bezpieczeństwa, małe przesuwanie proporcji nie uratuje naszego państwa. 

Bardzo chętnie zobaczylibyśmy tabelki, podobne do tej stworzonej przez CSIS, dotyczące rocznej produkcji amunicji w Polsce w poszczególnych kalibrach, czy rodzajów rakiet. Jednak tego typu dane są u nas publicznie niedostępne ze względu na absurdalną kulturę tajności, której jedynym celem jest okłamywanie społeczeństwa na temat faktycznego stanu bezpieczeństwa państwa. Tymczasem zarówno nasi potencjalni wrogowie, jak i nasi aktualni hegemoni, te liczby doskonale znają. 

Dość powiedzieć, że od lat 90 tych nie mamy w Polsce nawet jednej linii produkcyjnej amunicji do KBKSów, ani jednej prywatnej fabryki amunicji karabinowej i pistoletowej, żadnej prywatnej fabryki prochu, spłonek czy łusek. Nawet mundury dla wojska są produkowane z materiałów sprowadzanych z zagranicy. Czas skończyć z reformowaniem III RP (tudzież IV RP) i bez wielkich słów, zaciskając zęby na krytykę z zewnątrz i wewnątrz, zrobić co jest niezbędne do przetrwania państwa.

Jeżeli widzicie Państwo z nami powagę problemów, które podnosimy, prosimy o wsparcie Fundacji Ad Arma. Możemy być niezależni tylko dzięki wsparciu Darczyńców, których zaangażowanie umożliwia nam działanie:

nr konta 64 1020 5011 0000 9802 0292 2334
Fundacja Ad Arma
87-162 Krobia