Modernizacja techniczna Wojska Polskiego to nieustannie powracający temat, o którym wiele się mówi. Zakupy sprzętu, podpisywane i anulowane kontrakty, plany na przyszłość, stan posiadanego sprzętu, potencjalne zdolności nowych systemów – to wszystko jest głośno i szeroko komentowane. Mało jest jednak w przestrzeni publicznej uporządkowanych, konkretnych faktów i danych, z których można by wyciągnąć wnioski i na ich podstawie ocenić realną skuteczność oraz efektywność programów zbrojeniowych.

Z drugiej strony, największe projekty z dziedziny modernizacji technicznej Sił Zbrojnych RP potrafią przejść niemal bez echa. Przykładem jest tu zakup przez Polskę myśliwców F-35, który dokonał się bez żadnej poważnej debaty. Do dyskusji na ten temat nie doszło nawet w trakcie obrad sejmowej Komisji Obrony Narodowej. Wiele wskazuje na to, że nie przeprowadzono w tej sprawie żadnych wnikliwych analiz.

Tymczasem podejmowane obecnie decyzje, oraz te, które w najbliższym czasie należy podjąć, będą kluczowe dla przyszłości Sił Zbrojnych RP. Będą one kształtowały charakter Wojska Polskiego na co najmniej kilkanaście najbliższych lat i uwarunkują realne możliwości obrony naszego kraju. Po czym będziemy mogli poznać, że decyzje te okażą się słuszne i jakie są najważniejsze obszary modernizacyjne, które wpływają na nasze bezpieczeństwo?

Na tego typu pytania spróbuje odpowiedzieć najnowszy raport Fundacji Ad Arma, nad którym kończymy właśnie prace. Będzie to pierwsza w Polsce publikacja, która podejmuje próbę całościowego ujęcia tematu modernizacji technicznej Sił Zbrojnych RP oraz proponuje metodę, wedle której powinno się patrzeć na modernizację i oceniać jej efekty (Jaki był zakładany cel danego programu modernizacji? Jak starano się go osiągnąć? Ile to kosztowało? Co w wyniku tych działań osiągnięto?)

Spojrzenie na rezultaty modernizacji technicznej zostało przeprowadzone z punktu widzenia doktryny, organizacji, szkolenia, zasobów, przywództwa, personelu i infrastruktury. Obecne procesy modernizacji Sił Zbrojnych RP zostały w raporcie przedstawione na tle historycznym, a zakres czasowy publikacji obejmuje również ogólną charakterystykę działań podejmowanych w latach 1918-1990, z podziałem na poszczególne okresy. Raport opisuje także istniejące na świecie modele modernizacji technicznej wojska oraz koncepcje modernizacyjne armii. Najwięcej miejsca zajmuje jednak przegląd programów modernizacji Wojska Polskiego w latach 1990-2020 (z wyszczególnieniem na czołgi, bwp, transportery i samochody opancerzone, artylerię, systemy przeciwlotnicze, lotnictwo i marynarkę wojenną) oraz opracowane przez Fundację tabele i rysunki, które w graficzny sposób ukazują dane, liczby i koszty związane z modernizacją techniczną Sił Zbrojnych RP.

Prace nad raportem są już bardzo zaawansowane. Chcielibyśmy, żeby już wkrótce był on dostępny dla wszystkich i aby trafił do rąk osób decyzyjnych, ekspertów, dziennikarzy i osób zainteresowanych tematyką uzbrojenia, modernizacji i obronności. Powstanie raportu nie jest finansowane przez instytucje rządowe, MON ani zagraniczne korporacje zbrojeniowe. Jego publikacja jest możliwa tylko dzięki zaangażowaniu Darczyńców Fundacji Ad Arma, których pomoc finansowa gwarantuje nam niezależność wydawanych opinii i analiz.

Dlatego zwracamy się do Państwa z prośbą o przekazanie 25 zł, 50 zł, 100 zł, lub dowolnej innej kwoty, aby wesprzeć powstanie raportu na temat modernizacji technicznej Sił Zbrojnych RP.

Numer konta: 64 1020 5011 0000 9802 0292 2334
Fundacja Ad Arma
87-162 Krobia

https://adarma.pl/wesprzyj/ – szybkie przelewy online i Blik

Wedle ocen naszej Fundacji, w najbliższych latach (2021-2024) będą musiały zostać podjęte decyzje określające dalszy charakter Sił Zbrojnych RP, odpowiedni do warunków geopolitycznych przewidywanych na następne kilkadziesiąt lat. W tak ważnym dla naszego kraju okresie brakuje publicznie dostępnych liczb, danych, analiz, zestawień i podsumowań, z których można wyciągać wnioski na przyszłość.

Z materiałami tego typu, dotyczącymi procesów modernizacji technicznej zachodzących w innych krajach (np. w USA), można zapoznać się bez problemu. Są one dostępne nie tylko w internecie ale są także przedmiotem obrad komisji parlamentarnych i obiektem zainteresowania licznych instytucji pozarządowych. W Polsce tego typu wiedza jest najczęściej opatrzona klauzulą “tajne”, a jej małe fragmenty podawane są do wiadomości publicznej jako element medialnych informacji propagandowych. Co i przed kim próbuje się w ten sposób ukryć? Plany przed potencjalnym wrogiem czy niekompetencje i realny stan obrony państwa przed własnym społeczeństwem?

Fragment ogromnej luki informacyjnej na temat modernizacji technicznej Sił Zbrojnych RP spróbuje wypełnić nasz raport, o wsparcie którego prosimy.