Nie traćmy nadziei

Na trafiających do internetu nagraniach z walk na Ukrainie coraz częściej widać, jak drony atakują żołnierzy. Już nie tylko czołgi, systemy artyleryjskie, pojazdy czy okręty, ale pojedynczych żołnierzy.

Wedle publikowanych oficjalnie informacji oraz dostępnych szacunków, SZ Ukrainy zużywają obecnie ok. 200 000 – 300 000 dronów fpv miesięcznie.

Ukraińskie plany na 2026 rok zakładają produkcję dronów fpv na poziomie ok. 7 milionów (ok. 580 000 miesięcznie). Praktycznie cała produkcja przeznaczana jest od razu na front.

W podobnym kierunku idzie Rosja, gdzie od końca 2025 roku systemy bezzałogowe zostały przekształcone w osobny rodzaj sił zbrojnych, do którego, wedle informacji medialnych, Rosjanie planują zwerbować w 2026 roku 78 000 osób. Bez przerwy rozwijana jest także produkcja dronów. W ostatnim czasie media informowały m.in. o rozpoczęciu seryjnej produkcji nowego modelu rosyjskiego drona światłowodowego o zasięgu 50 km. Szacowana produkcja tylko tego konkretnego modelu drona to obecnie ok. 50 000 sztuk miesięcznie.

Komentarz Fundacji Ad Arma:

Jesteśmy w sytuacji, w której sposób prowadzenia wojny zarówno ofensywnej jak i defensywnej znacząco się zmienił.

Warunki panujące w poprzednich kilkudziesięciu latach (lub i nawet 100 ostatnich latach) uniemożliwiały stworzenie skutecznych sił zbrojnych państwu średniej i mniejszej wielkości. Państwa wielkości Polski, Rumunii czy nawet Hiszpanii nie miały szans na stworzenie sił zbrojnych umożliwiających powstrzymanie napaści silniejszego przeciwnika, a co za tym idzie ulegały nieformalnym wpływom potencjalnych agresorów z obawy przed zniszczeniem.

Aktualne konflikty na Ukrainie i Bliskim Wschodzie pokazują, że rozwój rozpoznania i tanich środków uderzeniowych w postaci dronów ułatwia walkę zarówno na poziomie taktycznym jak i operacyjnym czy strategicznym. Podkreślić przy tym należy bardzo niski koszt wejścia w produkcję tego typu środków uderzenia i rozpoznania.

Polska z podziwem ogląda, jak odjeżdża jej ten pociąg…

Nie budujemy zdolności od dołu, czyli lekka piechota, tanie środki uderzenia, tanie środki rozpoznania, tylko od góry – śmigłowce szturmowe, drogie samoloty i ciężki sprzęt kupowany za granicą.

Jest to idealny sposób na bankructwo bez uzyskania prawdziwych zdolności. To jak inwestowanie w ceglane zamki w dobie artylerii oblężniczej.

Jaki jest z tego wniosek?

Pomimo wielu dobrych chęci, państwo polskie jest strukturalnie niezdolne nie tylko do reformy służby zdrowia czy reformy Sił Zbrojnych, ale nawet do utrzymania zdolności w zakresie przestarzałej taktyki wojskowej.

Każdy ojciec rodziny czy zatroskany obywatel musi wziąć pod uwagę to, że nasze państwo być może jeszcze długo nie uzyska zdolności do tworzenia realnych kompetencji państwowych.

Biorąc pod uwagę to, że od 36 lat mamy deficyty państwowego budżetu, zbankrutujemy nie mając kompetencji w żadnym z kluczowych aspektów istnienia państwa, doprowadzając jednocześnie do zniszczenia w przyszłości narodu poprzez promowanie i nie tępienie ideologii występujących przeciwko rodzinie i macierzyństwu.

Zmierzch obecnej formy konstytucyjnej nie oznacza oczywiście końca naszego narodu i państwa. Jest wręcz okazją do stworzenia struktur bardziej profesjonalnych w oparciu o wiedzę i doświadczenie oparte o to, co nie wyszło. Jednak aby było to możliwe, trzeba mówić jak powinny wyglądać relacje państwo-obywatel i jak powinny wyglądać siły zbrojne, a nie jak je tylko trochę zmodyfikować i upudrować tak, aby nie naruszało to sondaży partii politycznych.

W tym celu istnieje Fundacja Ad Arma – informujemy o realnym stanie Wojska Polskiego i obronności naszego kraju oraz proponujemy merytoryczne analizy i rozwiązania. Większość naszych prac i publikacji dostępna jest za darmo na naszej stronie w dziale biblioteka.

Działamy dalej pomimo trudnej sytuacji i gorąco zachęcamy do tego, aby w tym wszystkim nie tracić nadziei i nie popadać w zwątpienie.

Rzeczpospolita ma już ponad tysiąc lat i zdarzały się w naszej historii zarówno chwalebne, jak i trudne oraz dramatyczne momenty. Miłość do ojczyzny nie polega na tym, że kochamy ją wtedy, kiedy jest dobrze, łatwo i wspaniale, ale najbardziej przejawia się właśnie wtedy, gdy jest ciężko, a wszystko wydaje się stracone.

Wiele osób komentuje w internecie, że dla takiej Polski jak obecnie (socjalistycznej, biurokratycznej, duszącej wolność i zarządzanej przez zaprzedane elity) nie zamierzają się starać. Czytając tego typu wpisy można odnieść wrażenie, że wiele osób chciałoby, aby wszystko samo się naprawiło, a wtedy oni przyjdą na gotowe i chętnie będą zbierać owoce zwycięstwa oraz cieszyć się dobrobytem i wolnością.

Nie tędy droga. Skorzystajmy z nadchodzących Świąt Wielkanocnych, aby umocnić naszą wiarę, nadzieję i miłość oraz skłonność do bezinteresownych poświęceń dla innych i dobra wspólnego. Na ten nadchodzący czas Fundacja Ad Arma życzy wszystkim Czytelnikom błogosławionych i rodzinnych Świąt.

Fundacja Ad Arma