Ustawa o Obronie Ojczyzny

Chcielibyśmy podzielić się krótkim komentarzem w związku z opublikowaniem głównych założeń Ustawy o Obronie Ojczyzny, która ma zastąpić kilkanaście aktów prawnych, w tym ustawę z 1967 o powszechnym obowiązku obrony.

Po pierwsze, po raz kolejny mamy do czynienia z przykładem działania z pominięciem procedur, co wskazuje na postępującą erozję zwyczajów politycznych i schematów działań politycznych z republikańskich na autorytarne (to nie inwektywa, a opis metody działania z „autorytetu”, nie zaś procedur). W trakcie konferencji prasowej wicepremier Jarosław Kaczyński i minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak przedstawili ogólny zarys nowej Ustawy, powołując się przy tym na kilkusetstronicowy wydruk leżący na biurku obok. Tymczasem w Rządowym Centrum Legislacji nie ma nawet śladu po jakichkolwiek pracach nad tym projektem, pomimo tego, że zgodnie z prawem poszczególne etapy tworzenia i konsultowania projektu ustawy powinny być publicznie udokumentowane. Wydaje się to tym bardziej zasadne szczególnie w przypadku tak dużych, kompleksowych i istotnych dokumentów jak Ustawa o Obronie Ojczyzny.

W trakcie konferencji wydrukowany projekt ustawy pokazano z daleka do kamery. Niestety, z jego aktualną treścią nie można się nigdzie zapoznać. Trudno więc merytorycznie zaopiniować szczegóły projektu. Można jedynie odwoływać się do ogólnych deklaracji medialnych, co w sposób oczywisty uniemożliwia obecnie prowadzenie rzetelnej debaty na jego temat.

Jak wynika z udostępnionych informacji, za pomocą Ustawy rząd chce systemowo zerwać z armią mobilizowaną na czas wojny w stylu PRL. Trudno ocenić to rozwiązanie bez przyjrzenia się szczegółom i skuteczności wprowadzenia potencjalnej reformy. Wiele zależy od tego, jak spójne będą założenia Ustawy, która, potencjalnie, jest największą reformą (o ile nie rewolucją) wojska w III RP. Zdaniem Fundacji Ad Arma, kluczowe będą nie tyle same zmiany oraz ich efekty w postaci np. dostaw sprzętu, co ich wzajemna komplementarność i harmonia. Spójny rodzaj pozyskiwania kandydatów na żołnierzy, ukompletowanie jednostek, sposób szkolenia, realna wymagalność, właściwa dyscyplina, czy wreszcie dyżury bojowe. Właściwe założenia to jedno, ale ich prawidłowa implementacja i wdrożenie to drugie. Od tego wiele będzie zależało.

Zagrożenie, na jakie w chwili obecnej można wskazać, to zapowiedź finansowania Sił Zbrojnych za pomocą środków z emisji obligacji (w tym BKG) oraz wpłat z zysku Narodowego Banku Polskiego. Są to bardzo proinflacyjne i przez to niebezpieczne źródła finansowania, i nie powinny być używane w sytuacji innej jak pilna i krytyczna potrzeba państwa, taka jak bezpośrednie zagrożenie wojną. Nie wiadomo, jak wiele nacisków inflacyjnych wytrzyma jeszcze polska gospodarka.

Fundacja Ad Arma czeka na publikację pełnej treści projektu Ustawy o Obronie Ojczyzny. W ostatnim czasie w naszych raportach szczegółowej analizie poddaliśmy m.in. Niektórych aspektów polsko-amerykańskiej umowy o wzmocnionej współpracy obronnej oraz kwestie związane z modernizacją techniczną i liczebnością Sił Zbrojnych RP. Teraz będziemy aktywnie przyglądać się również proponowanej przez rząd reformie, aby móc ocenić jej założenia.

Jeżeli zgadzacie się Państwo z nami, prosimy o wsparcie tych działań. To ważne w ten sposób to Państwo stają się motorem naszych działań i macie prawo do każdego z naszych sukcesów. Porażki pozostawimy sobie. Dzięki Darczyńcom Fundacji Ad Arma, nasze opinie i analizy mogą być niezależne od wielkiego kapitału, interesu koncernów czy nacisków politycznych.

nr konta 64 1020 5011 0000 9802 0292 2334
Fundacja Ad Arma
87-162 Krobia

Prosimy również aby polubić i udostępnić dalej ten post, aby dotarł do jak największej liczby osób.