Co jest naszym cywilizacyjnym dziedzictwem?

We Francji doszło niedawno do ataku nożownika na placu zabaw. Zamachowiec ranił czworo małych dzieci i dwoje dorosłych. Sprawcą odrażającej napaści okazał się uchodźca, który ubiegał się o azyl we Francji. Być może ofiar byłoby więcej, gdyby nie 24-letni Henri d’Anselme, który stanął w obronie dzieci i przy pomocy plecaka usiłował powstrzymać agresora.

Na nagraniach, które trafiły do internetu widać, jak Henri d’Anselme próbuje powstrzymać zamachowca i utrudnić mu dalsze ataki. Ostatecznie napastnik został ujęty przez policję. „Bohater z plecakiem”, jak nazwały młodego Francuza media, był właśnie w trakcie autostopowej pielgrzymki, w trakcie której zwiedział miejsca związane z historycznym i cywilizacyjnym dziedzictwem Francji.

„Wiem, że to nie był przypadek, że się tam znalazłem. Przekroczyłem drogę temu człowiekowi i zareagowałem instynktownie. Było to dla mnie nie do pomyślenia, żeby stać z boku i nic nie robić” – powiedział Henri d’Anselme. „Tak, bałem się o moje życie, ale bardziej bałem się o życie innych” – dodał.

Jest to godny odnotowania przykład odwagi i właściwej postawy moralnej. Ubolewamy jednak nad pewną istotną kwestią.

Henri d’Anselme był zmuszony do improwizacji. Walczył tym, co miał pod ręką, czyli plecakiem. To nie pierwsza taka sytuacja w ostatnim czasie, o której głośno było w mediach. W 2019 roku w Londynie dwóch mężczyzn powstrzymało terrorystę uzbrojonego w nóż i ładunki wybuchowe. Podjęli z nim walkę za pomocą gaśnicy i wielkiego kła wieloryba. Były to przedmioty, które akurat znalazły się pod ręką.

Tego typu sytuacje to efekt tego, że państwa poprzez swoją politykę, prawo, administrację oraz propagandę wymuszają na obywatelach, aby w starciu z bandytami, terrorystami i zamachowcami byli od razu na gorszej pozycji. Ograniczenia w dostępie do broni oraz możliwości przemieszczania się z nią oznaczają, że praworządni ludzie albo są całkowicie rozbrojeni, albo zostawiają swoją broń w domach z obawy przed konsekwencjami karnymi. Nie dotyczy to tylko broni palnej, ale również narzędzi takich jak noże, które w wielu krajach są poddane kontroli i reglamentacji.

Tymczasem bandyci i terroryści z definicji nie przestrzegają prawa. Jeśli jakiś zamachowiec będzie chciał kogoś zadźgać albo wysadzić się w powietrze w centrum miasta, to nie powstrzymają go przed tym artykuły kodeksu karnego oraz prawne zakazy posiadania takiej czy innej broni lub materiałów wybuchowych. Ograniczenia w dostępie do broni oficjalnie wprowadzane są zawsze po to, aby „zwiększyć bezpieczeństwo”. Jednak w praktyce prowadzą do tego, że ludzie dobrzy nie mają broni, a ludzie źli mają bron i używają jej przeciwko dobrym. Dodatkowo, w efekcie reglamentacji, broń posiadają jeszcze dwie kategorie osób – osoby powiązane z władzą i służby podległe organom państwa. Innymi słowy – broń mają lub mogą mieć niemal wszyscy, tylko nie uczciwi obywatele.

Działania prawne, polityczne i medialne, które wymuszają, żeby dobrzy ludzie walczyli ze złymi z gorszym wyposażeniem i mniejszą szansą na zwycięstwo, są wyjątkowo perwersyjne. Szczególnie dramatycznych konsekwencji tych działań doświadczają obywatele państw takich jak Francja, Niemcy czy Szwecja, którzy są regularnie terroryzowani nie tylko przez zwykłych bandytów, ale też przez hordy przybyszów nie respektujących europejskiego kodu kulturowego. Zagrożenie dotyczy jednak wszystkich. W ostatnich latach takie niegodziwe praktyki mogliśmy obserwować także w Polsce.

W 2019 roku w ramach rządowej akcji społecznej powstał spot video przedstawiający rzekomo właściwy sposób zachowania się w przypadku ataku terrorystycznego. Na nagraniu można było zobaczyć jak nieuzbrojony mężczyzna z gołymi rękami rzuca się na terrorystę wyposażonego w broń samoczynną. Z Kolei w 2022 roku Rządowe Centrum Bezpieczeństwa przygotowało poradnik dla cywilnych Polaków na czas kryzysu i wojny pod tytułem: „Bądź gotowy!”. Publikacja ani słowem nie wspomina o tym, że warto być wyposażonym w broń palną lub chociażby jakikolwiek inny przedmiot służący do obrony. Zamiast tego, w rozdziale zatytułowanym „w czasie strzelaniny”, sugeruje… użycie pięści. Teraz mamy rok 2023 i polityka rządu polskiego się w tej sprawie nie zmieniła, pomimo trwania wojny na Ukrainie, możliwej eskalacji konfliktu oraz potencjalnych sytuacji kryzysowych.

Henri d’Anselme, po tym jak uratował dzieci przed nożownikiem, spotkał się z prezydentem Francji. Korzystając z okazji poprosił Emmanuela Macrona o to, aby mógł wziąć udział w uroczystościach inauguracji katedry Notre-Dame w Paryżu po pożarze, gdyż dalej chce zapoznawać się z dziedzictwem swojego kraju, o którym współczesna Francja dawno już zapomniała. My również powinniśmy wrócić do korzeni naszej kultury i cywilizacji. W czasach I Rzeczpospolitej każdy w Polsce mógł mieć broń, niezależnie od stanu społecznego, pochodzenia etnicznego czy wyznawanej religii. Co więcej, wydawano nawet dokumenty, w których przypominano chłopom o obowiązku posiadania szabli i rusznicy, żeby móc się bronić przed najazdami tatarskimi.

W naturze kultury polskiej, jak zresztą w całej cywilizacji łacińskiej, siła państwa jest generowana przez siłę obywateli, odwrotnie jak w cywilizacji turańskiej czy bizantyjskiej, gdzie siła państwa generowana jest z wysysania energii ze społeczeństwa. Dlatego Fundacja Ad Arma działa na rzecz przywrócenia w Polsce powszechnego dostępu do broni, aby każdy mógł bronić siebie, swoich bliskich oraz osób postronnych przez nielegalną napaścią.

Jeżeli widzicie Państwo z nami powagę problemów, które podnosimy, prosimy o wsparcie Fundacji Ad Arma i naszej pracy na rzecz przywrócenia Polakom praktycznego prawa do życia:

nr konta 64 1020 5011 0000 9802 0292 2334
Fundacja Ad Arma
87-162 Krobia