Broń pod zaborami

Czy dostęp do broni dla Polaków pod zaborami był bardziej swobodny niż dzisiaj? W kwartalniku naukowym Consilium Iuridicum wydawanym przez Krajową Radę Sądownictwa ukazał się pod koniec 2024 r. artykuł prok. Roberta Kucharskiego pod tytułem: „Historyczne ujęcie przepisów o broni na ziemiach polskich.” Zwróćmy uwagę na szereg zawartych w nim spostrzeżeń.

Jak zauważa autor:

„W ustawodawstwach zaborców znajdowały się przepisy dotyczące broni, ze szczególnym uwzględnieniem przestępczego jej użycia. W tamtym okresie w dalszym ciągu nie istniały przepisy regulujące i zezwalające na dostęp do broni, która była dalej szeroko i bez ograniczeń dostępna dla szlachty i w mniejszym zakresie mieszczaństwa a cenzurą jej dostępności była zaś tylko i wyłącznie wysoka cena. Nie przeszkadzało to w funkcjonowaniu przepisów regulujących konsekwencje niewłaściwego jej użycia.”

W czasach Księstwa Warszawskiego:

„Służby policyjne w kształcie, jaki jest znany współcześnie, nie istnieją lub dopiero się kształtują. W efekcie rośnie poczucie zagrożenia i mieszkańcy ziem polskich reagują w sposób łatwy do przewidzenia, mianowicie zaczynają się bronić sami, organizując sobie narzędzia skutecznego odporu bandytyzmu i zaczynają kupować coraz więcej broni do obrony swego życia i zdrowia przed napadami.”

Z kolei w czasach po 1815 roku:

„w dalszym ciągu posiadanie broni do celów myśliwskich oraz ochrony podczas podroży nie podlegało reglamentacji i było w pełni dozwolone w zaborze rosyjskim. Zakres penalizacji przepisami obowiązującymi na terenie Królestwa Polskiego obejmował jedynie posiadanie nadmiernej ilości broni zabronionej przez przepisy, wytwarzanie broni albo materiałów wybuchowych o przeznaczeniu wojskowym. Związane to było z coraz częściej pojawiającymi się przypadkami powstań, jak to opisywano w literaturze „w zbuntowanych prowincjach” Rosji carskiej. Niemniej do 1845 roku każdy mieszkaniec Królestwa Polskiego mógł swobodnie kupić broń palną.”

Od połowy XIX wieku wprowadzano coraz więcej regulacji, dotyczyły one jednak przede wszystkim broni wojskowej, mogącej służyć np. do wywołania kolejnego powstania. Jednocześnie:

„Broń myśliwska i krótka do samoobrony praktycznie do końca trwania Rosji carskiej była dostępna swobodnie w handlu. Obostrzenia dotyczyły broni o przeznaczeniu wojskowym, które z czasem rozciągnięto na inne rodzaje broni gwintowanej. Na terenie zaboru austriackiego już od 1852 roku wprowadzono reglamentację w posiadaniu broni palnej. Podobny system dostępu do broni palnej obowiązywał w totalitarnych Prusach od lat 80-tych XIX wieku. Niemniej w porównaniu do przepisów aktualnie obowiązujących na terenie Polski i Europy, były to regulacje bardzo liberalne.”

 Komentarz Fundacji Ad Arma:

Pod zaborami, bez własnego państwa, po nieudanych powstaniach wznieconych przeciwko rządzącym, Polacy mieli swobodny dostęp do wielu rodzajów ówcześnie stosowanej broni. Głównym kryterium posiadania broni była jej cena oraz dostępność. Każdy mógł posiadać taką broń, na kupno której mógł sobie pozwolić. Carowi i jego namiestnikom w Polsce nie przyszło do głowy, że myśliwi ze strzelbami i posiadacze rewolwerów do obrony osobistej obalą jego władzę.

Dzisiaj mamy demokrację i prawa człowieka. Naród jest suwerenem w państwie. Dostęp do współczesnej nam broni palnej? Gorszy niż w trakcie rozbiorów. Rzekomi reprezentanci rzekomo suwerennego narodu mają mniejsze zaufanie do własnego społeczeństwa, niż moskale administrujący Krajem Nadwiślańskim lub Prusacy Bismarcka, prześladujący polską kulturę i wiarę. Co najbardziej skandaliczne – próbuje się w 2025 roku ograniczyć Polakom dostęp do XIX wiecznej broni czarnoprochowej, z którą nawet zaborcy nie mieli problemu w czasach, gdy taka broń była szczytowym osiągnięciem techniki.

Największe zmiany dla Polaków w zakresie dostępu do broni przyszły wraz z odzyskaniem niepodległości i wdrożeniem demokratycznych rozwiązań prawno-ustrojowych, wzorowanych na modnym na Zachodzie agresywnym republikanizmie.

Swobodny dostęp do broni na ziemiach polskich to okres nie tak jeszcze odległy. Przełom XIX i XX wieku to czasy naszych pradziadków, których zdjęcia w rodzinnych albumach ma jeszcze wielu z nas żyjących obecnie. Dlatego odzyskajmy dostęp do broni w oparciu o nasze własne, polskie tradycje, naszą kulturę, tożsamość i historię. W I Rzeczpospolitej dostęp do broni był powszechny. Działajmy, aby go przywrócić. Tę odbudowę każdy z nas powinien zacząć nie od czekania na decyzje polityków i pisania komentarzy w internecie („okupanci UE-USA-Polin nigdy nie pozwolą aby Polacy mieli broń~!!!!!!”), ale od siebie samego i własnych decyzji – samemu mieć broń (taką, jaką aktualnie można posiadać), nosić przy sobie broń oraz zarażać innych potrzebą posiadania własnej broni. W ten sposób każdy może zrobić 100% tego, na co ma osobisty wpływ i prowadzić skuteczną pracę u podstaw.

Jeżeli zgadzacie się Państwo z nami, prosimy o wsparcie:

Numer konta: 64 1020 5011 0000 9802 0292 2334